പാതിരാത്രിയായ് പാലപൂത്ത പൂമണം ചുറ്റും
പാല്നുരച്ചാര്ത്തില് പാട്ട് മൂളിയെത്തിടും കാറ്റും
പാരു നിദ്രയിലേറെനേരമായ് മിഴി-
ക്കൂടു ചാരിയില്ലാരെയോര്ത്തിരുന്നു നീ.
ഏതു കാറ്റല മണിവീണ വാതിലില് മീട്ടി
ഏതു കാഞ്ചനച്ചെപ്പു വാനിലും നീട്ടി
എതൊരുന്മാദ മോഹനിദ്രയില് നിന്റെ
മാറിലാനന്ദ ദേവദുന്ദുഭി മുട്ടി.
പാതിയോര്മ്മയായെങ്കിലും പഴ-
മ്പാട്ടില് പാതിരാക്കാറ്റു താളത്തില്
ആടി,യോര്മ്മമുറ്റത്തൊരു പൂക്കളം
തേടി പൂക്കാതെ പോയ ഭാഗ്യത്തില്.
ഏതു കണ്ണീര്പ്പുഴയ്ക്കുമൊരു കര
ഏതു തോരാമഴയ്ക്കുമിളവെയില്
ഏതു സായന്തനത്തിലാത്മാവിനും
ചൂടിവെക്കാനൊരു നറുവെണ്ണിലാ.
ആരു വന്നു വിളിച്ചിതു തോന്നലായ്
കാതിലാരോ സ്വകാര്യം പറഞ്ഞിതോ
ചാരെവന്നു കവിള്ത്തടം തൊട്ടുവോ
ആരിതിന്നു, വെറും ദിവാസ്വപ്നമോ
ആരു പുഞ്ചിരിക്കൊണ്ടു കാലത്തിന്റെ
നോവു തൊട്ടു തലോടുന്ന സാന്ത്വമോ
പൂവിളികളുയര്ന്നുവോ, പൂമുഖ-
ത്താരു പൂപൊലിച്ചീടുന്നു, സത്യമോ!
നീയുണരാനുണര്ത്തു പാട്ടായവന്
നീയൊരുങ്ങാനിളനിലാവായവന്
ഈ നിലയ്ക്കാത്ത ജീവിതസ്വപ്നങ്ങള്
പൂപൊലിച്ചു നിറയ്ക്കുവാനായവന്
പാതിരാത്രിയില് പാലപൂത്ത പൂമണം ചുറ്റും
പാല്നുരച്ചാര്ത്തില് പാട്ട് മൂളിയെത്തിടും കാറ്റും
ചാരെ വന്നു മുകര്ന്നു സ്നേഹത്തിന്
തുമ്പപ്പൂവുകൊണ്ടു നിനക്കു പൊന്നോണം.
