ഒഴിവ്

നീർത്തിയിട്ട
ഒഴിഞ്ഞ കസേരകളിൽ 
ഒന്നിൽ ഞാനിരുന്നു
സ്കൂളിൽ ആദ്യമായി ചേർത്ത കുട്ടിയെപ്പോലെ
ഒറ്റക്കാണ് എന്ന് ഇടക്കിടെ തോന്നുമ്പോൾ
കണ്ണടച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു,
ദൈവമേ എന്റെ അടുത്ത് 
ഒഴിഞ്ഞ കസേരയിൽ ഒന്നിരിക്കണേ.
അഴകില്ലാത്ത മൗനം
പെയ്തു തോരാത്ത മഴയോട്
അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
ഒരു രസത്തിന് ആളില്ലാക്കസേരകൾ ഓരോന്നായി മടക്കി വെച്ചു,
വേണമെങ്കിൽ നിവർത്താമല്ലോ!
ഒടുവിൽ ഒറ്റക്കായ കസേരയിൽ 
ഞാനിരുന്നു.

ഗൂഗ്ലി

ഗാലറിയിൽ ഇരിക്കുമ്പോള്‍
എല്ലാവരും കാണികളാണ്, 
പാഞ്ഞുവരുന്ന പന്തുകളിൽ
ചിലതെല്ലാം അതിരുകളും കടന്ന്
പറന്നു പോകും
ഉന്നം പിഴക്കാതെ ഒരെണ്ണം ഗാലറികളെ നിശ്ശബ്ദമാക്കും,
കൊടികൾ താഴും
വാദ്യഘോഷങ്ങൾ മാഞ്ഞു പോവും 
കാണികൾക്കിടയിൽ പഴയൊരു ബാറ്റ്സ്മാൻ
ഉന്നം തെറ്റാതെ വന്ന ഓർമ്മകളെ
തുപ്പലു തൊട്ട് തുടച്ചുമിനുക്കും. 
ഇതെന്തൊരു കളി 
ഇവിടെ പഴയൊരു കളിക്കാരൻ ഉണ്ടായിരുന്നു, 
ഒരാൾ മുന്നിലിരുന്ന് കൂട്ടുകാരോട് കഥ പറയുന്നു, 
ആ കളിക്കാരൻ ഞാനാണ് ഞാനാണ്
ഉറക്കെ പറയാന്‍ തോന്നും. 
വേണ്ട, തിരിച്ചറിയാതെ പോയൊരു ഗൂഗ്ളി, 
വീണുപോയൊരു വിക്കറ്റ്, 
ഒരൊറ്റ ബോൾ! 
എന്നാലും പണ്ടിവിടെ.....

കോവിഡ്

കോവിഡ് പിടിച്ചു മരണപ്പെട്ടവനെ
എങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു കിടത്തണം
പടിഞ്ഞാറോട്ടായിരുന്നു സൗകര്യം. 
ഒരു തർക്കവുമില്ല! 
ഏതു വഴി പോയാലും
ഒരിടത്തുതന്നെ എത്തുന്ന
ജീവിതത്തിന്റെ സൂത്രവാക്യം, മരണം!
ദൈവം ഉണ്ടോ? 
മൃതന് സന്ദേഹമില്ല. 
കുളിപ്പിക്കാതെ, കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാതെയും
ഒരാൾക്ക് മുക്തി ലഭിക്കാം. 
ദൈവം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ
ആകെ കുഴഞ്ഞു മറിയും
ഇല്ലെന്നാണെങ്കിൽ എളുപ്പമാവും. 
ദൈവനാമത്തിലായാലും
ദൃഢപജ്ഞയിലായാലും
മരണം മരണം തന്നെ,
ബന്ധുക്കൾ അയഞ്ഞു
ഒരു കർമ്മവും വേണ്ട
മൃതൻ ഉറച്ചു തന്നെ കിടന്നു. 
പുകക്കുഴൽ ആഞ്ഞു തുപ്പുമ്പോൾ
ദൈവം മുഖം തുടച്ചു, ബന്ധുക്കളും!

ഞാൻ

ഒഴുകി നീങ്ങുമ്പോള്‍
ഇലയെന്നു ചിലർ
ഇടറി വീഴുമ്പോൾ 
കിളിത്തൂവലെന്നും ചിലർ
കാറ്റിന്നിഴകളിൽ മൗനം
അലഞ്ഞു നീങ്ങുമ്പോൾ
കളിയില്‍ ഊമന്താടിയെന്നു ചിലർ
കരയുവാനായി മറന്നു പോവുമ്പോൾ 
കരളു വറ്റിയ ശിലയെന്നും ചിലർ
വെറുതെയെന്നെ ഞാന്‍ 
തിരഞ്ഞലയുമ്പോൾ
വെയിലു കെട്ടിയ
നിഴലെന്നും ചിലർ.

വിരുന്നുകാര്‍

കടന്നു വരാം ആര്‍ക്കും! 
ചിതൽ, തേരട്ട, എട്ടുകാലി, പല്ലി, 
ചിരട്ടപ്പാമ്പ്, പാറ്റ,.......... 
ആരെല്ലാം വിരുന്നുകാർ. 
എല്ലാവർക്കും ഉണ്ണുവാൻ, ഉറങ്ങുവാൻ
കാററനക്കമുള്ള വീട്. 
ഇവർ വിതക്കുന്നില്ല കൊയ്യുന്നില്ല 
നാളേക്കു വേണ്ടി കരുതി വെക്കുന്നുമില്ല
കരുതി വെച്ചത് മുഴുവൻ 
അവർ കൊണ്ടുപോവുന്നു
ഞാൻ നിർബന്ധിതനായ 
നിസ്വാർത്ഥനായ
നിസ്സഹായനാവുന്നു. 

തൂവാനത്തിലൂടെ അകത്തേക്ക് 
ചാഞ്ഞു കയറിയ അശോകത്തിലും ഉണ്ട് 
ഒരു കിളിക്കൂട്, 
പറന്നുപോയ കിളി 
മകളായി തിരികെ വരുന്നു
മുട്ടയിട്ട് അടയിരുന്ന് വിരിയിച്ച്
ഞാൻ മുത്തച്ഛനാവുന്നു. 
ഇവർക്കെല്ലാം അനുവാദമില്ലാതെ കടന്നുവരാൻ
എന്റെ വീട് സുസജ്ജമാകുന്നു എന്നത് ഭാഗ്യം.

ഞാനിപ്പോൾ ഉറങ്ങാറില്ല,
കാവലായോ ഭയമായോ, എന്തും പറയാം, 
പൊട്ടിയ ജനവാതിൽച്ചില്ലിലൂടെ
ഒരു പാമ്പ്, ഏയ്...
(പാമ്പിനോട്) 
ഞാനെത്ര നാളായെന്നോ
ഉറങ്ങിയിട്ട്
തടസ്സമില്ലാത്ത വീട്ടിൽ
തടസ്സമില്ലാതെ വീട്ടില്‍.

മംഗളപത്രം - ശ്രീ. ഗോവിന്ദന്‍ മാഷിന്

 

അമാവാസി

പെയ്തിറങ്ങും മാരി മേഘ
കാറിനെന്തേ ചേറ് മണം
കാറു കൊണ്ട കാററിനെന്തേ
ചാവു തീണ്ടും തൊണ്ടു മണം
കൈതോല ചേല ചുററി
തൈ മുല്ല പൊട്ടു കുത്തി
ചേലൊത്തൊരമ്പിളിപ്പെ-
ണ്ണെങ്ങു പോയി, കണ്ടതില്ല
കൊന്നതാണോ ചത്തതാണോ
പേമഴയിൽ മുങ്ങിയാണ്ടോ
കണ്ടവന്റെ മുണ്ടകത്തിൽ
പൊന്തിയെന്നോ പെണ്ണു പാവം
കണ്ണിലില്ല വെള്ളി വെട്ടം
കാതിലില്ലാ മുല്ല മൊട്ടും
ഏറുമാടം ചോർന്നൊലിച്ചു
കാളി നെഞ്ചത്താഞ്ഞടിച്ചു
ആരാന്റെ അമ്മമാർക്ക്
പ്രാന്തെടുത്താൽ എന്തു ചന്തം
പൊന്നു കൊണ്ട് മൂടി വിട്ട
പെണ്ണിനെന്തു പററി പാവം
കണ്ണു കൊണ്ടോ രാവിറമ്പിൽ
കാളമേഘം കൊണ്ടു പോയോ
കണ്ടവന്റെ ആട്ടുകൊള്ളാൻ
എന്തിനായി പോയി നീയും
പെണ്ണു കണ്ട കണ്ണു കൊണ്ട്
കണ്ട ലോകം എന്തു ചന്തം
പെണ്ണു ചൊന്ന വാക്കിനുള്ളിൽ
കൊണ്ട സ്നേഹം എന്തനന്തം
എങ്കിലും നീ കൊണ്ടു പോയി
കൊന്നു തിന്നോ പെൺകൊടിയെ
തെണ്ടി നിന്നെ തൊണ്ടു തല്ലി
തന്നെയിന്നീ കാറു നീക്കും
പെണ്ണിരിക്കും നാട്ടിലല്ലോ
വാക്കു പൂക്കും തേനരിക്കും
പെണ്ണൊരുക്കും വീട്ടിലല്ലോ
കൊണ്ട ദൈവം വന്നിരിക്കും.